Wednesday, December 09, 2015

സ്വർഗ്ഗാവകാശിയുടെ മനസ്സ് - സ്വർഗ്ഗം പോലെ വിശാലം.

 "സ്വർഗ്ഗക്കാരനായ ഒരാളിപ്പോ നിങ്ങൾക്ക് മുമ്പിലേക്ക് വരും"

ചുറ്റുമായിരിക്കുന്ന സ്വഹാബത്തിനോട് തുടർച്ചയായ മൂന്നു ദിവസം നബിതങ്ങൾ(സ്വ) പറഞ്ഞു:

മൂന്നു ദിവസവും ആകാംക്ഷയോടെ സ്വഹാബാക്കൾ കാത്തിരുന്നപ്പോൾ അവർ കണ്ടത് സാധാരണക്കാരനായ ഒരേ അൻസ്വാരി സ്വഹാബിയേയായിരുന്നു. അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു അമ്ര്(റ) തങ്ങൾക്ക് ആ മനുഷ്യനിൽ എന്ത് പ്രത്യേകതയാണ് സ്വർഗ്ഗക്കാരൻ എന്ന് നബിതങ്ങൾ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കൊടുക്കാൻ മാത്രമുള്ളത് എന്ന് അറിയാൻ വളരെ ആഗ്രഹത്തോടെ ചില കാരണങ്ങൾ പറഞ്ഞ് അൻസ്വാരിയായ സ്വഹാബിയുടെ കൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് താമസിക്കാൻ കൂടി.

അബ്ദുല്ലാഹ്(റ) തങ്ങൾ അൻസ്വാരി സ്വഹാബിയുടെ ഓരോ നിമിഷവും കൃത്യമായി വീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. സാധാരണ ജനങ്ങളിൽ കാണുന്ന അതിസാധാരണമായ ഇബാദതുകൾ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും അൻസ്വാരി സ്വഹാബിയിൽ കാണാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുവിൽ അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു അമ്രുബ്നുൽ ആസ്വ്(റ) തങ്ങൾ തന്റെ ആതിഥേയനായ അൻസ്വാരി സ്വഹാബിയോടു തന്റെ വരവിന്റെ യഥാർത്ഥ ഉദ്ദേശ്യവും നബിതങ്ങളുടെ വാക്കുകളും പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ സ്വഹാബി പറഞ്ഞു:

 "നിങ്ങളീ കണ്ടതാണ് എന്റെ ജീവിതം - അല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല"

ഒന്നും കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ തിരിച്ചു പോകാനൊരുങ്ങിയ അബ്ദുല്ലാഹ് (റ) വിനെ ഈ സ്വഹാബി തിരിച്ചു വിളിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

ما هو إلا ما رأيت، غير أنِّي لا أجد في نفسي لأحد من المسلمين غِشًّا، ولا أحسد أحدًا على خير أعطاه الله إياه

"നിങ്ങൾ കണ്ടതല്ലാത്ത മറ്റൊരു കർമ്മവും എനിക്കില്ല - പക്ഷേ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു മുസ്ലിമായ മനുഷ്യന്റെ മേലും അല്ലാഹു അവർക്ക് നൽകിയ ഒരു അനുഗ്രഹത്തിന്റെ പേരിൽ ഒരു തരത്തിലുള്ള ദേഷ്യമോ അസൂയയോ എനിക്ക് ഉണ്ടാകാറില്ല"

നബിതങ്ങളുടെ വാക്കുകളുടെ കാരണം കണ്ടെത്തിയ സന്തോഷത്തോടെ അബ്ദുല്ലാഹ് (റ) തങ്ങൾ പറഞ്ഞു:

"ഇത് തന്നെയാണ് കാരണം - ഞങ്ങളിൽ പലർക്കും നേടിയെടുക്കാൻ കഴിയാത്തതും ഇത് തന്നെ"

(മുസ്നദ് അഹ്മദ്)

'സ്വർഗ്ഗക്കാരനായി'  പ്രവാചകർ കാണിച്ച്‌ കൊടുത്ത മനുഷ്യനിൽ ആകെ കൂടുതലായി ഉണ്ടായിരുന്നതും മറ്റ്‌ മുസ്ലിമീങ്ങളെ തൊട്ട്‌ സൽ വിചാരം മാത്രം ഉള്ള മനസ്സായിരുന്നു. ശുദ്ധമായ മനസ്സ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള വഴിയുടെ വാതിലുകൾ തുറക്കാനുള്ള താക്കോലുകളാണ്.




ജീവിതത്തിൽ ലഭിക്കാവുന്ന സന്തോഷങ്ങൾ എല്ലാം നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുകയും അതിനായി പാടു പെടുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കിലും ഏതൊരു മുസ്ലിമായ മനുഷ്യനും ദുനിയാവിലെ നേട്ടങ്ങളേക്കാൾ മനസ്സ്‌ കൊണ്ട്‌ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്‌ അനശ്വരമായ ലോകത്തെ നേട്ടങ്ങളെയാണ്‌.

അത്‌ നേടിയെടുക്കാൻ വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കാത്തവർ നമ്മിലാരുമില്ല എന്നതിന്‌ തെളിവാണ്‌ നമ്മിൽ ഇല്ലാത്ത ഇസ്ലാമികമായ നന്മകൾ മറ്റൊരാളിൽ കാണുംബോൾ അതിന്റെ പേരിൽ നാമറിയാതെ നമ്മുടെ മനസ്സിൽ അയാളോട്‌ സ്നേഹം തോന്നുന്നത്‌.

ഉഖ്രവിയ്യായ എന്ത്‌ ഉയർച്ച ആർക്ക്‌ ലഭിച്ചാലും നമുക്ക്‌ യാതൊരു പ്രയാസവും അസൂയയും വരുന്നില്ല, മറിച്ച്‌ കൊതുകിന്റെ ഒരു‌ ചിറകിന്റെ വില പോലും ഇല്ലാത്ത ദുനിയാവിലെ നേട്ടങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്ക്‌ ലഭിക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ അസൂയ വരുന്നു - വിരോധാഭാസം !

അബൂ ദുജാന (റ) രോഗിയാണെന്നറിഞ്ഞ്‌ സന്ദർശ്ശിക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം തിളങ്ങുന്ന, പ്രകാശം പരത്തുന്നതായ കണ്ടു.

ചെന്നവർ‌ മുഖം ഇങ്ങനെ പ്രകാശിക്കാൻ കാരണം എന്താണ്‌ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു :

" എന്റെ രണ്ട്‌ കർമ്മങ്ങളിൽ എനിക്ക്‌ ഏറ്റവും പ്രതീക്ഷയും ആശയുമുണ്ട്‌, (അത്‌ എന്റെ മോക്ഷത്തിനും എന്റെ മുഖം ഇങ്ങനെ പ്രകാശിക്കാനും കാരണമായിരിക്കാം എന്നതിൽ).

1) ഞാൻ അത്യാവശ്യമായതിന്‌ വേണ്ടിയല്ലാതെ സംസാരിക്കാറില്ല.

2) എന്റെ ഹൃദയം മറ്റു മുസ്ലിമീങ്ങളെ തൊട്ട്‌ എപ്പോഴും ശുദ്ധമാണ്‌."

ശരീരത്തിലെ എല്ലാ അവയവങ്ങളും എന്നും ഉണർന്നെണീക്കുന്ന സമയത്ത്‌ ' ഞങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടി നീ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടണം' എന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്ന നാവ്‌ സംരക്ഷിക്കപ്പെടലോടെ മനുഷ്യ ജീവിതത്തിൽ വരുന്ന ഭൂരിഭാഗം തെറ്റുകളിൽ നിന്നും അവൻ മുക്തമാകുന്നു.അധികമായ സംസാരം വഴി ഹൃദയം കടുത്ത്‌ പോകുമെന്നും കടുത്ത ഹൃദയക്കാരെ തൊട്ട്‌ അല്ലാഹു ദൂരത്താണെന്നും ആദരവായ നബി തങ്ങൾ പഠിപിച്ചത്‌ തെളിഞ്ഞു കാണുകയാണിവിടെ..

നിറ വെളിച്ചം മുഖത്തിലേക്ക്‌ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നത്‌ ഈമാനിന്റെ വെളിച്ചം എന്ന് നാം സാധാരണ പറയാറുള്ള തെളിച്ചം തന്നെ. മനസ്സുകളിലെ വെളിച്ചം മുഖത്തിന്റെ പ്രകാശമായി മനുഷ്യർ അനുഭവിക്കുന്നത് സാധാരണമാണല്ലോ.

ഇബ്നു സീരീൻ (റ) തങ്ങൾ അരുളിയത്:

"വാക്ക് കൊണ്ടോ പ്രവർത്തി കൊണ്ടോ നിങ്ങളെ ഒരാൾ ഹനിച്ചുവെന്ന്  അറിഞ്ഞാൽ തനിക്കെതിരെ അങ്ങനെ അവൻ ചെയ്യാൻ കാരണമായ ഒരു ന്യായം നീ കണ്ടെത്തണം - ഒരു ന്യായവും അതിനെ ന്യായീകരിക്കാൻ വേണ്ടി നിനക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ 'എനിക്കറിയാത്ത ഒരു കാരണം ഉണ്ടാകും' എന്ന് നീ മനസ്സിലാക്കിയേക്കണം"

ഹാ എത്ര സുന്ദരം ! തെറ്റു ചെയ്യുന്നവർ അല്ലാഹുവിന്റെ കോടതിയിൽ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടട്ടെ, അവനെ പറ്റി നമ്മുടെ മനസ്സിൽ മോശമായ വിചാരം വെക്കുന്നത് കൊണ്ട് നമുക്കെന്ത് ലഭിക്കാൻ ! അവനെന്ത് നഷ്ടം വരാൻ..

ഹബീബ്‌ (സ്വ) പറയുകയുണ്ടായി : "അല്ലാഹുവിലും അന്ത്യനാളിലും വല്ലവനും വിശ്വസിക്കുന്നു എങ്കിൽ അവൻ നല്ലത്‌ പറയട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ മിണ്ടാതിരിക്കട്ടെ" (മുസ്ലിം).

Tuesday, December 08, 2015

ദുനിയാവിലെ നഷ്ടങ്ങൾ ഈമാനിന്റെ സ്നേഹിതനാണ്..

ഇസ്ലാം കൊണ്ട്‌ ദുനിയാവോ ദുനിയാവ്‌ കൊണ്ട്‌ ഇസ്ലാമോ നേടാൻ കഴിയില്ലയെന്നതാണ്‌ മഹത്ജീവിതങ്ങൾ നമുക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കി തരുന്നത്‌.
സത്യവിശ്വാസം കൊണ്ട്‌ മനസ്സാണ്‌ കരുത്താർജ്ജിക്കുന്നത്‌. ശരീരത്തിന്റെ വികാസം ദുനിയവിയ്യായ വിഭവങ്ങളുടെ പൊലിമയും മനസ്സിന്റെ തെളിച്ചം നന്മയുടെ വെളിച്ചവും പ്രകടമാക്കുന്നു.

സമകാലീന സമൂഹത്തിൽ മുസ്ലിമീങ്ങൾ സമ്പന്നതയിലും ആഡംബരങ്ങളിലും മറ്റാരേക്കാളും ഒരു പടി മുന്നിലാണ്‌.വെളിച്ചമുള്ള ജീവിതവഴി ബാക്കി വെച്ചു പോയ മുൻ ഗാമികളുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇസ്ലാം ഭൗതികമായി നഷ്ടങ്ങൾ മാത്രമാണ്‌ നൽകിയത്‌. ദുനിയാവിന്റെ നഷ്ടത്തെ പറ്റി വിലപിക്കുന്ന പതിതമായ മനസ്സിൽ നിന്നും അവരുടെ നിലവാരം ഉയർന്നുയർന്ന് ഇസ്ലാമിന്‌ വേണ്ടി നഷ്ടപ്പെടാൻ ഇല്ലാതെ പോകുന്നതിൽ പ്രയാസപ്പെടുന്ന സ്ഥിതിയിലേക്ക്‌ അവർ വളർന്നിരുന്നു.

ദുനിയാവിലെ സമ്പത്തുകളിൽ  നേടിയെടുത്തതൊക്കെ കൊടുത്ത് പകരം ഈമാനിന്റെ പരിപൂർണ്ണത നേടിയെടുത്ത മുൻഗാമികൾ ചെയ്തത് തീർച്ചയായും ഏറ്റവും ഉത്തമമായൊരു കച്ചവടമാണ്. വിട്ടുപോകുമ്പോൾ ബാക്കിയാകുന്ന സ്വത്തുക്കളുടെ മേൽ നമ്മൾ വെറും കാവൽക്കാരാണ്. ശേഷം വരുന്ന അവകാശികൾക്കായി സമ്പത്തിനെ കാത്തു സംരക്ഷിക്കുന്ന കാവൽക്കാർ.



ചെറിയ കുട്ടിയായിരിക്കുമ്പോ അടിമയായി പിടിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ദൂരെ നാട്ടിൽ വളർന്ന ശുഹൈബ്(റ) തങ്ങൾ മക്കയിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ട് കച്ചവടക്കാരനായി സമ്പത്ത് ഒരുപാട് ഉണ്ടാക്കി. ആദരവായ നബിതങ്ങളുടെ ഈമാനിലേക്കുള്ള വിളികേട്ട് തിരുകരം പിടിച്ച് മുസ്ലിമായതിന്റെ പേരിൽ ഒരുപാട് പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട മഹാൻ രക്ഷയുടെ വാതിൽ തേടി ഹിജ്രക്കായി പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ വഴിയിൽ വെച്ച് ഖുറൈശീ കുഫ്ഫാറുകളാൽ പിടിക്കപ്പെട്ടു -

എവിടെ നിന്നോ വന്ന് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെത്തി പണക്കാരനായി ഒടുക്കം തടിയും സമ്പത്തും കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കുകയോ എന്ന് ചോദിച്ചവരുമായി അവിടുന്ന് ഉണ്ടാക്കിയ ഉപാധി എത്ര ധന്യം : "എന്റെ മദീനയിലേക്കുള്ള യാത്ര തുടരാൻ അനുവദിക്കുക - പകരം എന്റെ മക്കയിലെ സമ്പാദ്യം മുഴുക്കെ നിങ്ങൾ എടുത്തു കൊള്ളുക" !.

മദീനയിൽ അവിടുത്തെ വരവേറ്റ നബിതങ്ങൾ(സ്വ) പറഞ്ഞത്: "നിങ്ങളുടെ കച്ചവടം എത്ര മഹത്തരം ശുഹൈബ്, നിങ്ങൾ ചെയ്തത് എത്ര പ്രതിഫലാർഹം". ഈമാനിനു പകരം ദുനിയാവിനെ കൊടുത്തതിനെ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ കച്ചവടമായി ആയിരുന്നു അവിടുന്ന് വ്യക്തമാക്കിയത്.

അല്ലാഹുവിന്റെ വിശുദ്ധ കലാമിൽ ഈയൊരവസരത്തിൽ ഇറങ്ങിയതാണെന്ന് ഉലമാക്കൾ പറയുന്ന ആയത്താണ് -

ومن الناس من يشري نفسه ابتغاء مرضاة الله

(ആശയം): രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിന്റെ തൃപ്തിക്കായി മാത്രം സ്വന്തത്തെയും സ്വന്തമായുള്ളതെല്ലാം തന്നെ വിൽക്കുന്നവർ ജനങ്ങളിൽ ചിലരുണ്ട്.

ഈമാൻ ഒരു ലഹരിയായി മനസ്സിൽ ഇറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ദുനിയാവിന്റെ പ്രലോഭനങ്ങൾ അവരെ കീഴടക്കാൻ മതിയാവുകയില്ല. മുസ്ലിമായതിന്റെ പേരിൽ വന്നു പെടുന്ന ഏതൊരു പ്രയാസവും ഈമാനിന്റെ കരുത്തിനാൽ കീഴടക്കിയവരായിരുന്നു തിരുസ്വഹാബത്ത്. സമ്പത്ത് ഇല്ലാതിരിക്കുക എന്നതല്ല മറിച്ച് സമ്പത്തിനോട് മനസ്സ് കെട്ടു പിണയാതിരിക്കുക എന്നതാണ് പ്രധാനം.

തെരുവീഥികളുടെ പാർശ്ശ്വങ്ങളിൽ ആഡംബര സുന്ദര വ്യക്തിത്വമായിരുന്ന ഹസ്രത്‌ മുസ്‌അബ്‌ ഇബ്നു ഉമൈർ (റ) നടന്നു പോകുന്നത്‌ കാണാനും അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നും അടിച്ചു വീശുന്ന അമൂല്യമായ അത്തറിന്റെ സുഗന്ധം ആസ്വദിക്കാനും വിലപിടിച്ച വസ്ത്രത്തിന്റെ ചൊങ്ക്‌ കാണാനും തരുണീമണികൾ കാത്ത്‌ നിന്നിരുന്നു എന്നതായിരുന്നു ഇസ്ലാമിന്‌ മുമ്പത്തെ സ്ഥിതി എങ്കിൽ ആട്ടിൻ തോൽ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ കീറിത്തുന്നിയ വസ്ത്രവും അണിഞ്ഞ്‌ മുസ്‌അബ്‌ (റ) വിനെ കണ്ട നബി തങ്ങൾ പറഞ്ഞു:

"അല്ലാഹു ഹൃദയത്തിൽ വെളിച്ചം നൽകിയ ആ മനുഷ്യനിലേക്ക്‌ നോക്കൂ. മാതാപിതാക്കളുടെ പരിചരണത്തിലായിരുന്ന സമയത്ത്‌ ഞാൻ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ കിട്ടാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും നല്ലത്‌ തിന്നാനും കുടിക്കാനും അവർ അവന്‌ നൽകിയിരുന്നു, 200 ദിർഹം വിലയുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചും ഞാനവനെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്‌. അല്ലാഹുവിനോടും അവന്റെ റസൂലിനോടും ഉള്ള സ്നേഹമാണ്‌ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളീ കാണുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ ആ മനുഷ്യനെ എത്തിച്ചത്‌".

മഹാന്റെ ജീവിതാവസാനം ഉഹദിൽ രക്തസാക്ഷിയായപ്പോൾ കഫൻ ചെയ്യാൻ തുണി പോലും ഇല്ലാതെ വന്നപ്പോൾ ഇട്ടിരിക്കുന്ന വസ്ത്രം കൊണ്ട്‌ ഒരു ഭാഗവും ബാക്കി പുല്ല്‌ കൊണ്ടും മറച്ചാണ്‌ ഖബറടക്കിയത്‌..!!

അല്ലാഹുവിനോടും റസൂലിനോടും ഉള്ള സ്നേഹം അവർക്ക്‌ ദുനിയാവിനെ നഷ്ടമാക്കുകയായിരുന്നു - പകരം ആഖിറത്തിലെ അനിർവ്വചനീയ സൗഭാഗ്യം പകരം കൊടുക്കുകയും..

യുദ്ധാവശ്യത്തിനുള്ള മുതലുകൾ സ്വരുക്കൂട്ടുന്ന നേരത്ത് താന്താങ്ങളുടെ കഴിവ് പോലെ ഏവരും പലതും കൊണ്ട് വന്നു തിരുമുമ്പിൽ കൊടുക്കുന്ന സമയത്ത് അബൂബക്കർ(റ) വിന്റെ സംഭാവന സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു മുത്ത് നബി തങ്ങൾ(സ്വ):

 "അബൂബക്കർ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടുകാർക്ക് നിങ്ങളെന്ത് ബാക്കി വെച്ചു?"

 "എന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് അല്ലാഹുവും അവന്റെ റസൂലും ഉണ്ട് നബിയേ" എന്നായിരുന്നു അവിടുത്തെ മറുപടി.

സമ്പന്നനായ അബൂബക്കർ(റ) തന്റെ ഈമാൻ കൊണ്ട് നേടിയത് ഔറത്ത് മറയാനുള്ള വസ്ത്രം പോലുമില്ലാതെ ഇലകൾ കൊണ്ട് കീറിയ ഭാഗങ്ങൾ മറച്ചു പള്ളിയിലേക്ക് പോകേണ്ട ദാരിദ്ര്യമായിരുന്നു എന്നത് ഒരു ദുരന്തമല്ല, മറിച്ച് കയ്യിലുള്ളത് ഏറ്റവും ലാഭകരമായ ഒരു കച്ചവടം നടത്തി വിറ്റതിന്റെ ബാക്കി പത്രമാണ്‌.

ഒരവസരം ആദരവായ നബി തങ്ങൾ പറഞ്ഞു : "ശരിയായ വിധം നിങ്ങളെന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ദാരിദ്ര്യത്തെ നേരിടാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറെടുത്ത്‌ കൊള്ളുക".

ചുറ്റുപാടും പട്ടിണിപ്പാവങ്ങൾ അരവയറിനായി കേഴുമ്പോഴും കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി സമ്പത്തിന്റെ മേൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഉറങ്ങുന്നവർ തിരുനബി സ്നേഹം പാടുകയോ.. ?

ദുനിയാവിനെ വിട്ട്‌ ഇസ്ലാമിനെ പുൽകാൻ തയ്യാറാകാത്ത നമ്മുടെ മനസ്സുകളിൽ ഹബീബിനോടുള്ള പ്രണയമുണ്ടെന്ന് പറയാൻ എന്തവകാശം..?

Monday, December 07, 2015

അലസമീ ജീവിതം - അടുക്കുമെൻ മരണം..

മതിമറന്ന് ആടിത്തിമർക്കുന്ന മധുര നിമിഷങ്ങളിലൂടെയാണ്‌ നാമോരോരുത്തരും കടന്നു പോകുന്നത്‌. കൂട്ടുകാരോടൊത്ത്‌, ഭാര്യമാരോടൊത്ത്‌, മക്കളോടൊത്ത്‌, താനിഷ്ടപ്പെടുന്ന തന്റെതായ സംബാദ്യങ്ങളോടൊത്ത്‌ ആസ്വദിച്ച്‌ തീർക്കുകയാണ്‌ ജീവിതം..

പ്രയാസങ്ങളില്ല, ചിന്തകളില്ല, ആകുലതകളോ വ്യാകുലതകളോ ഇല്ല. ഇന്നലെകൾ ഇന്നുകളും ഇന്നുകൾ നാളേകളും നാളെകൾ അടുത്ത ദിവസങ്ങളുമായി മാറുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാൽ ഓരോ ദിവസത്തിലും ആസ്വാദനങ്ങളുടെ പുതിയ പുതിയ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നു എന്നത്‌ മാത്രമാണ്‌ വ്യത്യാസം.. 

ചർച്ചകളും ചിന്തകളും ഒന്നിൽ നിന്നും മറ്റൊന്നിലേക്ക് വിഷയങ്ങൾ മാറി മാറി വരുന്നു, ആസന്നമായ തിരിച്ചു പോക്ക് വിഷയീഭവിക്കുന്നേയില്ല. കിടന്നുറങ്ങുന്ന മെത്തയുടെ സുഖം ഉറക്കിനെത്ര ഗാഢതയും ഉണരാനുള്ള ആലസ്യവും നൽകുന്നെവെന്ന പോലെ ഐഹികമായ ലോകത്തെ ജീവിതത്തിന്റെ സുഖം യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്റെ ലോകത്തേക്കുള്ള ഉണർച്ചയിലേക്ക് നമ്മിൽ ആലസ്യം കുത്തിനിറക്കുന്നു..

സ്ഥായിയായ വാസം രക്ഷിതാവ്‌ നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ കൂടെയുള്ളവരെ പലരെയും ബാക്കിയാക്കി മണ്ണിനടിയിലേക്ക്‌ തീർച്ചയായും നമ്മിലോരോരുത്തരും യാത്രയാകും. സ്നേഹിച്ച, കൂട്ട്‌ കൂടിയ സകലരും തമ്മിലുള്ള ദൂരം വെറും മൺപാളിയുടേത്‌‌ മാത്രമാണ്‌ എങ്കിലും ഖിയാമം വരെ അവരിലേക്ക്‌ ചേരാൻ കഴിയുകയില്ല. 




'ഓരോ രാപ്പകലുകൾ ഖബറിനടിയിൽ നീ പിന്നിടുന്തോറും നിന്റെ മൃദുല മനോഹര ശരീരം ജീർണ്ണതയിൽ നിന്നും ജീർണ്ണതയിലേക്ക്‌ നീങ്ങുന്നു, നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നവരും നീ സ്നേഹിച്ചിരുന്നവരും കൂടുതൽ കൂടുതൽ വിസ്മൃതിയുടെ ആഴിയിലേക്ക്‌ നിന്റെ ഓർമ്മകളെ തള്ളി വിടുന്നു..' 

ഘടികാരത്തിലെ സൂചികളുടെ ചലനം നിൽക്കുന്നില്ല.ആയുസ്സിൽ കണക്കാക്കിയ നിമിഷങ്ങളൊക്കെ സമയസൂചികയുടെ തിരക്കിട്ട പ്രയാണത്തിൽ ഉപയോഗശൂന്യമായ കളിചിരികളുടെ കണക്കുകൾ മാത്രം ബാക്കിയാക്കി കടന്നു പോകുന്നു. 

ഒടുക്കം അവസാന ശ്വാസത്തിന്റെ വെപ്രാളത്തിൽ മരണത്തിന്റെ വേവലാതി തണുത്ത തലോടലായി പുണരുംബോൾ ശൂന്യമായ കരങ്ങളിൽ നോക്കി ചുമരിലെ ഘടികാരത്തിൽ പുറകിലേക്ക്‌ ചലിച്ച നിമിഷങ്ങളെ ചൊല്ലി വാവിട്ടു നിലവിളിക്കുക മാത്രമേ വഴിയുണ്ടാകൂ.. 

ആത്മാവ്‌ പറന്നകന്ന ശരീരവും ചുമലിലാക്കി സ്നേഹിതരും കൂട്ടുകുടുംബവും യാത്രയയപ്പ്‌ നൽകുംബോ തിരിച്ചെത്തിയ റൂഹിന്റെ അകക്കണ്ണ്‌ കൊണ്ട്‌ കോലായിൽ ചുമരിൽ തൂങ്ങുന്ന ഘടികാരത്തെ നോക്കി കേഴുന്നുണ്ടാകണം, അന്ന് സ്നേഹിതരോടൊപ്പം ഉല്ലസിക്കാൻ നിശ്ച്ചയിച്ച സമയമായോ എന്ന് നോക്കിയപ്പോ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങിയ ഒരു നിമിഷം എങ്കിലും തിരിച്ചു കിട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിൽ എത്ര നന്നായിരുന്നു എന്ന്...

 'ജീവിതം ഒന്നേയുള്ളൂ അതിൽ ആസ്വദിച്ച്‌ തിന്നും കുടിച്ചും മദിച്ചും കഴിയണം' എന്ന് പറഞ്ഞു ശീലിച്ച നാം ആദരവായ നബി തങ്ങളെ തൊട്ട്‌ ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ട തിരുവാക്യം കാണാതെ പോയോ അതോ ദുനിയാവിലെ നൈമിഷിക സുഖത്തേക്കാൾ ആഖിറത്തെ നാം വിലകൽപ്പിക്കുന്നില്ലയൊ..?

 لو أن البهائم تعلم من الموت ما تعلمون ما أكلتم منها سمينا 

"നാമറിയുന്നത്‌ പോലെ മരണത്തെ പറ്റിയെങ്ങാനും മൃഗങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ കൊഴുത്തു തടിച്ച ഒരു മൃഗത്തെ പോലും നിങ്ങൾക്ക്‌ ഭക്ഷിക്കാൻ ലഭിക്കുമായിരുന്നില്ല". 

ആശകളും പ്രതീക്ഷകളും മുറിക്കുന്ന, സുഖങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും ഇല്ലാതെയാക്കുന്ന, ഉറ്റവരേയും ഉടയവരേയും ദൂരേയാക്കുന്ന പ്രയാസങ്ങളുടെ ലോകത്തേക്കുള്ള ആദ്യ കാൽ വെപ്പായ മരണം കൂടെയുണ്ട്‌..

അടുത്ത നിമിഷം മണ്ണിലേക്ക്‌ ചേരേണ്ട നമ്മുടെ ദുനിയാവിന്‌ വേണ്ടിയുള്ള ഓട്ടം കണ്ട്‌ ചിരിക്കുന്നുണ്ടാകണം മരണത്തിന്റെ മാലാഖ..

നാമപ്പോഴും രസങ്ങളിൽ നീരാടാൻ പുതിയ ലോകങ്ങൾ തേടുകയാകും...!

മുജാഹിദാകാൻ പോയ അയമുവിന്റെ കഥ..

അയമു ഒരു സാധാരണക്കാരനാണ്. ഒരു സംഘടനയിലും ഇല്ലാതെ പണ്ട് മദ്രസ്സയിൽ പഠിച്ച രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്ന, വഅളിലും ഉറുദിയിലും വെച്ച് അറിവ് നേടുന്ന ഒരു പാവത്താൻ.

പുതിയതായി വന്ന മുജാഹിദുകാരനായ അയൽവാസി ഹനീഫ അയമുവിനെ അവരുടെ പല പരിപാടികളിലും പങ്കെടുപ്പിച്ചു - ചെറിയ താൽപ്പര്യം ഒക്കെ അയമുവിന് അവരോടു തോന്നാൻ തുടങ്ങി, അവർ തന്നെയല്ലേ ഖുർആനും സുന്നത്തും മുറുകെ പിടിക്കുന്നവർ എന്ന് അയമു സ്വയം  ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടക്കൊക്കെ കവലയിലെ മുജാഹിദ് പള്ളിയിൽ അവൻ നിസ്ക്കരിക്കാനും കയറാൻ തുടങ്ങി.

ആയിടക്കാണ് തങ്ങളുടെ കവലയിൽ മുജാഹിദിന്റെ ചേരി തിരിഞ്ഞുള്ള ജിന്ന് വിവാദവും പ്രസംഗങ്ങളും അയമു കേൾക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അങ്ങനെ പരസ്പരം ഉള്ള ചെളി വാരി എറിയൽ കേട്ട് മടുത്ത അയമു പതിയെ പരിപാടികൾക്ക് പോകാതെ ആയി.



അന്നൊരു ഞായറാഴ്ച്ച അയമുവിനോട് കവലയിലെ പ്രസംഗം കേൾക്കാൻ വരണം എന്ന് അയൽവാസി ഹനീഫ ക്ഷണിച്ചപ്പോ അയമു പറഞ്ഞു:

" ഇങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തോന്ന്യാസം പറേന്നത് കേട്ട് ഇരിക്കുവേൻ  ഞാനില്ല ഹനീഫാ"

ഹനീഫ പറഞ്ഞു;

"അയമൂക്കാ, ഇന്നത്തേത് ഞങ്ങളുടെ ജിന്ന് വിവാദത്തിലെ തർക്കമല്ല - മദ്ഹബുകൾ വിട്ട് ഖുർആനും സുന്നത്തും മുറുകെ പിടിക്കണം എന്നത് പഠിപ്പിക്കുന്ന വിഷയമാണ്".

അയമുവിനും സന്തോഷമായി - തന്റെ മനസ്സിൽ നാമ്പിട്ട് തുടങ്ങിയിരുന്ന ചിന്താ വിഷയം തന്നെ ആണല്ലോ - പോയി നോക്കാം എന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു.

പ്രസംഗം കത്തിക്കയറുന്നതിനിടെ ഒരിടത്ത് എത്തിയപ്പോ അയമു എഴുന്നേറ്റു.മുഖത്തെ നിറം മങ്ങിയിരുന്നു. കഴിയുന്നത് വരെ  കേൾക്കാൻ അയമുവിന് താൽപ്പര്യം ഇല്ലായിരുന്നു. അടുത്തുള്ള ഹനീഫയോടു പറഞ്ഞു:

"മതിയായിക്ക് - ഞാൻ പോന്നാണ് "

ഹനീഫ ചോദിച്ചു: "എന്ത് പറ്റി അയമൂക്കാ..?"

തനിച്ച് പോകാനുള്ള പേടി കാരണം ഹനീഫക്ക് പോരാതെ വഴിയില്ലായിരുന്നു.

അയമു നടക്കുന്നതിടെ പറഞ്ഞു:

"ഹനീഫാ, മൗലവി പ്രസംഗത്തിന് എടക്ക്  'സഹാബികൾക്ക് എടേലും അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഓലൊക്കെ ഖുർആനിലേക്കും സുന്നത്തിലേക്കും ആണ് മടക്കിയത്'  എന്ന് പറഞ്ഞത് ഇഞ്ഞ് കേട്ട്ക്കോ..?"

ഹനീഫ:

"അതേ - ശരിയല്ലേ, വിശ്വാസത്തിൽ അവരൊക്കെ ഒന്നായിരുന്നു എങ്കിലും ചെറിയ ചെറിയ ചില വിഷയങ്ങളിൽ അവർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരുന്നു - എന്തേ..?"

അയമു:

"സുന്നിയേളും ബിശ്വാസത്തിൽ ഒന്നല്ലേ - ചെറിയ ചെറിയ വിഷയങ്ങളിളിലെല്ലേ ഓൽ തമ്മിൽ അഭിപ്രായ ബ്യത്യാസം ഉള്ളൂ, ഖുർആനും സുന്നത്തും പിമ്പറ്റിയാലും ചെറിയ അഭിപ്രായ ബ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകും എന്നയിന് സഹാബത്തിന്റെ എടേലുള്ള അഭിപ്രായ ബ്യത്യാസം തെളിവല്ലേ "

ഹനീഫ:

"അവർ ഖുറാഫികളാണ് - കണ്ടതും കേട്ടതും വിശ്വസിക്കുന്നവർ, ഞങ്ങൾ ഖുർആനും സുന്നത്തും മുറുകെ പിടിക്കുന്നവർ ആണ് "

അയമു:

"ഹനീഫാ, മൗലവി പ്രസംഗത്തിന് എടക്ക്  മദ്ഹബ് ഒന്നും തുടരരുത് എന്നും അയിന് കാരണം  അല്ലാന്റെ റസൂൽ(സ്വ)  'രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ  ഇങ്ങളിൽ ഒഴിച്ചിട്ട് പോകുന്നു - അയിനെ മുറുക്കി പിടിച്ചാൽ ഇങ്ങൾ ഭിന്നിക്കില്ല - അതാണ്‌ ഖുർആനും സുന്നത്തും'. അയിനാൽ ഖുർആനും സുന്നത്തും ആണ് ഇങ്ങൾ പിമ്പറ്റണ്ടത്." എന്ന് പറഞ്ഞതും ആണെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചിക്ക്".

ഹനീഫ സന്തോഷിച്ചു - അയമു ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

അയമു തുടർന്നു:

"അപ്പോ ഖുർആനും ഹദീസും പിമ്പറ്റുന്നവർ ആണെങ്കില്  ഓൽക്കിടയിൽ ഭിന്നത ഉണ്ടാകില്ല എന്നല്ലെ അർത്ഥം, അങ്ങനെ ആവുമ്പോ മുജായിദുകൾ ഖുർആനും സുന്നത്തും പിമ്പറ്റുന്നവർ അല്ലാന്ന് അയിൽ നിന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി - കാരണം കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച വരെ കവലേൽ  മുജായിദ് ഭിന്നിച്ച്‌ പലേതായി മാറിയ 4 കൂട്ടങ്ങൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും മറ്റേ കൂട്ടരെല്ലാം ബിശ്വാസത്തിൽ പെഴച്ചോലാണ് എന്ന് പ്രസംഗിച്ചത് ഞാൻ കേട്ട്ക്കല്ലോ."

ഹനീഫയുടെ മുഖത്തെ വെളിച്ചം മങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു:

അയമു തുടർന്നു:

 "ഹനീഫ പറഞ്ഞ പോലെ ഖുർആനും സുന്നത്തും മുറുക്കി പിടിച്ച സഹാബികൾക്ക് എടേൽ ബിശ്വാസപരമായി തർക്കം ഇല്ലെന്നും ചെറിയ, കർമ്മങ്ങളിലെ തർക്കം മാത്രേ ഉള്ളൂന്നും  മനസ്സിലായി - അപ്പോ ആ ബ്യത്യാസം മാത്രേ സുന്നികൾ പലേതായിക്കെങ്കിലും ഓലിക്ക് എടേൽ ഉള്ളത്. അപ്പോ അയിന്റെ അർത്ഥം സുന്നിയേൾ ഖുർആനും സുന്നത്തും തന്നെയാണ് പിമ്പറ്റുന്നത് എന്നല്ലേ..?"

"മാത്രേല്ല  - മുജായിദുകൾ ബിശ്വാസപരമായി പലേതായി ബിന്നിച്ചൂന്ന്  പറഞ്ഞയിൽന്നും ശരിക്കും മുജായിദുകൾ ആരും ഖുർആനും സുന്നത്തും അല്ല പിമ്പറ്റുന്നത്ന്നും മനസ്സിലായി."

ഹനീഫ:

"അത് അയമൂ, നിന്റെ തെറ്റിധാരണയാണ്...ഞങ്ങൾ വിശ്വാസപരമായി ഭിന്നിച്ചു എന്നത് ശരിയാണ് - എങ്കിലും.. "

മുഴുമിപ്പിക്കാൻ അയമു സമ്മതിച്ചില്ല - അയമുവിന്റെ മുഖത്ത് ദേഷ്യം പ്രകടമായിരുന്നു.

"അത് കൊണ്ട് ഇനി മേലാൽ എന്നെ മുജായിദിന്റെ ഒരു പരിപാടിക്കും ക്ഷണിക്കുവേൻ ബീട്ടിലേക്ക് ബരരുത്."

ഹനീഫ ആകെ പേടിച്ചു പോയി. എന്ത് പറയണം എന്ന് അവന് നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു.

ഹനീഫയുടെ വീട്ടിലേക്ക് അവനെ കയറ്റി വിട്ട് ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ പാടത്തൂടെ തനിച്ച് തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ടോർച്ചും അടിച്ചു നടക്കുമ്പോ പതിയെ അയമു മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

“കള്ള മുജായിദുകൾക്ക് ഖുർആനൂല്ല സുന്നത്തും ഇല്ല - ബെർതെ മനുഷ്യരെ പെയപ്പിക്കുവേൻ നടക്ക്ന്ന്..!”

ദൂരെ വാഴയില ഇരുട്ടത്ത് ഇളകുന്നത് കണ്ട അയമുവിന് അൽപ്പം പേടി തോന്നി - ഉച്ചത്തിൽ അയമു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു:

"യാ ഇബാദല്ലാഹ് – അഗീനൂനീ..."

വാൽക്കഷണം: ഇത്തരം അയമുമാർ നമുക്ക് ചുറ്റിലും ഒരുപാടുണ്ട്  - കഥയിലെ അയമുവിനെ പോലെ സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയോട്‌ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ അവർ തയ്യാറായാൽ യുക്തിവാദം മാത്രം തെളിവാക്കിയ വഹ്ഹാബീ വിശ്വാസത്തിൽ പെട്ട് ഈമാൻ കളയാൻ ആരും ഉണ്ടാകില്ല..

ഭൂമിയുടെ വർത്തമാനം കേൾക്കുന്നില്ലേ..?

ചവിട്ടി നടക്കുന്ന ഭൂമി നിശ്ശബ്ദമായി നമ്മോട്‌ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടത്രേ !

ഓ മനുഷ്യാ, ഇന്ന് നീ എന്റെ മുകളിലൂടെ നടക്കുന്നു - വൈകാതെയൊരുനാൾ നീ എന്റെയുള്ളിലേക്ക്‌ വരുക തന്നെ ചെയ്യും.. 

ഓ മനുഷ്യാ, ഇന്ന് എന്റെ മുകളിൽ വെച്ച്‌ പലതും നീ ഭക്ഷിക്കുന്നു- വൈകാതെയൊരുനാൾ എന്റെയുള്ളിൽ നീ പുഴുക്കളാലും കീടങ്ങളാലും ഭക്ഷിക്കപ്പെടും..

ഓ മനുഷ്യാ, ഇന്ന് എന്റെ മുകളിൽ വെച്ച്‌ നീ പൊട്ടിച്ചിരികളിലാണ്‌ - വൈകാതെയൊരുനാൾ എന്റെയുള്ളിൽ നീ കരയേണ്ടി വരും..

ഓ മനുഷ്യാ, ഇന്ന് എന്റെ മുകളിൽ നീ ആഹ്ലാദചിത്തനാണ്‌ - വൈകാതെയൊരുനാൾ എന്റെയുള്ളിൽ നീ ദു:ഖിതനാകേണ്ടി വരും..

ഓ മനുഷ്യാ, ഇന്ന് എന്റെ മുകളിൽ നീ പാപങ്ങൾ ചെയ്തു കൂട്ടുന്നു - വൈകാതെയൊരുനാൾ എന്റെയുള്ളിൽ നീ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുക തന്നെ ചെയ്യും..

(തൻബീഹുൽ ഗാഫിലീൻ)

കൂടെ കൈപിടിച്ച്‌ നടന്നവർ ആരും കൂട്ടിനില്ലാതെ കൂരിരുട്ടിൽ ഏകനായി നഷ്ടമായ നിമിഷങ്ങളുടെ വേവലാതിയിൽ എരിപിരി കൊണ്ട്‌ വിദൂരമായ കാലം മണ്ണിനടിയിൽ കിടക്കണമല്ലോ..

ഒരുവേള നാം ഇതൊന്ന് ഓർത്തുവോ..?






ഇലാഹീ സവിധത്തിലേക്ക് മടങ്ങേണ്ടവനാണ് താനെന്ന ചിന്തയോളം മനുഷ്യനെ സംസ്കരിക്കുന്ന മറ്റൊന്നുമില്ല തന്നെ. ഒരൽപ്പനേരം, എല്ലാമെല്ലാം വിട്ട് താൻ ഐഹിക ജീവിതം മതിയാക്കി മരണത്തിന് കീഴടങ്ങുന്ന മരണത്തിന്റെ അവസരത്തെ കുറിച്ചും ശേഷം പോയിക്കിടക്കേണ്ട ഭീകരമായ ഖബറിലെ ഏകാന്തതയും ചൊദ്യങ്ങളുമൊക്കെ മനസ്സിൽ ഏകനായിരുന്ന് ചിന്തിച്ചു നോക്കുന്നത് കാലങ്ങൾ ചിന്തയും ആലോചനയുമില്ലാതെ യാന്ത്രികമായി ചെയ്യുന്ന ഇബാദത്തിലായി മുഴുകുന്നതിലും എത്രയോ ഉപകരിക്കുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല.

നിരന്തരമായ മരണസ്മരണ സത്യവിശ്വാസിയിൽ അനിവാര്യമായ ഒട്ടനവധി ഗുണങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ഹസ്രത്ത് ഹാമിദ്(റ) വിൽ നിന്നും ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നതിങ്ങനെ:

മൂന്ന് നന്മകൾ മരണസ്മരണ കാരണം അവനു ലഭിക്കുന്നു:

1) ചെയ്തു പോയ പാപത്തെ തൊട്ട് അതിവേഗം തന്നെ പാശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങാനുള്ള പ്രേരണ ലഭിക്കുന്നു.

2) തനിക്ക് ലഭിക്കുന്നതിൽ സംതൃപ്തനാകാനുള്ള മനസ്സ് അവനു ലഭിക്കുന്നു. 

3) ചെയ്യുന്ന ഇബാദതുകളിൽ ദൃഢചിത്തത ലഭിക്കുന്നു. 

നേരെ മറിച്ച് മരണസ്മരണ കുറയുന്നത് കാരണം ഒരു മനുഷ്യനിൽ മൂന്ന് നാശങ്ങൾ വന്നു ചേരുന്നു:

1) പാപത്തെ ചൊല്ലി പെട്ടെന്ന് തൗബ ചെയ്യാനുള്ള പ്രേരണ അവന് ലഭിക്കുകയില്ല.

2) ലഭ്യമാകുന്ന ഐഹിക വിഭവങ്ങളിൽ അവന് തൃപ്തി കൈവരുകയില്ല. 

3) ഇബാദതുകളെ തൊട്ട് കഠിനമായ മടി അവനിൽ വന്നു ചേരും. 

(തൻബീഹുൽ ഗാഫിലീൻ)

ഒരു മനുഷ്യന് അവന്റെ പാരത്രീക ലോകത്ത് വിജയം കരസ്ഥമാക്കാൻ ഏറ്റവും സഹായിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾ ആകമാനം മരണമെന്ന നിശ്ചയമായ യാഥാർത്ഥ്യം തന്നെ വന്ന് പുണരുമെന്ന ഓർമ്മ ഏതു സമയവും ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നവന് അല്ലാഹു നൽകുമെന്ന വ്യക്തമായ സൂചന മഹാന്മാർ നമുക്ക് നൽകുന്നു.

ഓർമ്മിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും ഒരുനാൾ, അതിവിദൂരമല്ലാത്ത ഭാവിയിൽ നമുക്ക് മടങ്ങിയേ തീരൂ. ആദരവായ നബിതങ്ങളുടെ തിരുശരീരം ഈ ലോകത്തെ പിരിഞ്ഞു മണ്ണിനടിയിലേക്ക് വെക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ നിസ്സംശയം നാമേവരും പോകണമല്ലോ.. ബാക്കിയാവുകയാണെങ്കിൽ അതിനേറ്റവും അർഹതപ്പെട്ടത് തിരുമുസ്ഥഫാ തങ്ങളായിരുന്നു..

തിരുഹുജ്ര ശരീഫിലേക്ക് അവിടുന്ന് കിടന്നിട്ടുണ്ട്...നാമും നമ്മെ പടച്ച മണ്ണിലേക്ക് ഇന്ന് അല്ലെങ്കിൽ നാളെ.....