Saturday, January 14, 2017

അതിരു വിടുന്ന പ്രകീർത്തനങ്ങൾ


തങ്ങളുടെ സംഘടനയിലെ നേതാക്കൾ മരണപ്പെട്ടു പിരിഞ്ഞ ശേഷം അവരെ അനുസ്മരിക്കുന്ന സമയത്ത് അവരുടെ നന്മകൾ പറയുന്നത് സ്വാഭാവികവും ന്യായവുമാണ്. മരണപ്പെട്ട മുസ്ലിമിന്റെ മോശമായ വശങ്ങൾ ശറഇന്റെ അനിവാര്യമായ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ലാതെ പറയാതിരിക്കേണ്ടത് തിരുനബി തങ്ങളുടെ അധ്യാപനമാണ്. എങ്കിലും മരണപ്പെട്ടവർക്ക് ഇല്ലാത്ത മഹത്വങ്ങൾ, അതുതന്നെ മറ്റു സംഘടനകളിലെ നേതാക്കളെയും അവർക്കു മുമ്പേ മരണപ്പെട്ടു പോയ ഉസ്താദുമാരെയും അപഹസിക്കാൻ വേണ്ടി പടച്ചുണ്ടാക്കുന്ന രീതി വ്യാപകമായി കണ്ടു വരുന്നു.


അതിനെതിരെ തെളിവുകൾ സഹിതം ഒരു ഉണർത്തൽ. ബഹുമാനപ്പെട്ട അബൂ അസ്‌ലം ഉസ്താദ് അവർകൾ നുസ്രത്തുൽ അനാം മാസികയിൽ കുറിച്ചത്.



കടപ്പാട്: നുസ്രത്തുൽ അനാം മാസിക. 

Friday, January 13, 2017

വഹ്ഹാബികൾക്കും കഅബയേക്കാൾ മഹത്വമുണ്ടെന്നോ?

സുന്നികളുടെതായാലും വഹ്ഹാബി - മൗദൂദികളുടെതായാലും അവർ മുസ്ലിമാണെങ്കിൽ അവരുടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ മഹത്വം കഅബയുടെ മഹത്വത്തേക്കാൾ ഉന്നതമാണ് എന്ന് ഹദീസുദ്ധരിച്ച്‌ മൗലാനാ നജീബ്‌ ഉസ്താദ്‌ പറഞ്ഞത്‌ സോഷ്യൽ മീഡിയയിൽ ജീവിക്കുന്ന ചിലർക്ക്‌ പിടിക്കുന്നില്ല. സുന്നികൾ അങ്ങനെ പറയില്ലത്രെ! സുന്നി എന്നാൽ എന്താണ് എന്നാണാവോ ഇവർ മനസ്സിലാക്കി വെച്ചത് എന്നറിയില്ല. (പ്രസ്തുത പ്രസംഗത്തിന്റെ ആശയവിവരണത്തിന് ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക).

മുജാഹിദുകാരും ജമാഅത്തുകാരും ബിദ്‌അത്തിന്റെ പാർട്ടിയായ വഹ്ഹാബീ ആശയധാരയുടെ ഭാഗമാണെന്നതിൽ ആർക്കും തർക്കമില്ല. ഇന്ന് കേരളക്കരയിൽ എഴുത്തിലൂടെയും പ്രസംഗത്തിലൂടെയും എങ്ങനെയും ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായി വഹ്ഹാബിസത്തിനെ ചെറുക്കുന്ന അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ പടനായകരാണ്‌ മൗലാനാ നജീബ്‌ ഉസ്താദെന്ന് വിമർശ്ശകർ പോലും സമ്മതിക്കും. അവിടുത്തെയും സുന്നിസം പഠിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്ന ചില വിവരദോഷികൾ.

സത്യത്തിൽ മൗലാന പ്രസ്തുത കാര്യം പറഞ്ഞത്‌ പലയിടങ്ങളിലും അല്ലാഹുവിന്റെ ഭവനം പോലും പൂട്ടിയിടേണ്ടി വരുന്ന രീതിയിൽ മഹല്ലുകളിൽ സുന്നികളിലെ രണ്ട്‌ സംഘക്കാർ തമ്മിൽ കലഹങ്ങളും രക്തച്ചൊരിച്ചിലും വരെ ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്ത്‌ 'മഹല്ലുകൾ ശിഥിലമാകരുത്‌' എന്ന പേരിൽ കേരള സംസ്ഥാന ജംഇയ്യത്തുൽ ഉലമയുടെ അമ്പതാം വാർഷികാഘോഷത്തിനനുബന്ധമായി നടത്തുന്ന കാമ്പെയ്നിന്റെ ഉദ്ഘാടനത്തിൽ സംസാരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു. നബിതങ്ങളുടെ ഒരു ഹദീസായിരുന്നു പ്രതിപാദ്യം. റസൂൽ(സ്വ) കഅബ ത്വവാഫ് ചെയ്യുന്ന സമയത്ത് കഅബയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു:

ما أعظمك وأعظم حرمتك والذي نفس محمد بيده لحرمة المؤمن أعظم عند الله حرمة منك ماله ودمه وأن نظن به إلا خيرا

"നീ എത്ര മഹത്വമുടയതാണ്, നിന്റെ പവിത്രത എത്ര വലുതാണ്. എന്റെ നിയന്താവായ റബ്ബാണെ സത്യം - വിശ്വാസിയായ മനുഷ്യന്റെ മഹത്വവും പവിത്രതയും നിന്റെ പവിത്രതയേക്കാളും മഹത്വത്തെക്കാളും അല്ലാഹുവിങ്കൽ ഉയർന്നതാണ്"(അബൂയഅ്ല).

ബിദ്‌അത്തിന്റെ ഗൗരവം കുറച്ചു കാണുകയോ അവരെ മഹത്വപ്പെടുത്തുകയോ ഉദ്ദേശിച്ചല്ല ആ പരാമർശം, മറിച്ച്‌ മുസ്ലിമീങ്ങൾ എന്ന മില്ലത്തിലെ എല്ലാവരും മുസ്ലിമാണെന്നതിന്റെ പേരിൽ തന്നെ വളരെ ബഹുമാനമുള്ളവരാണെന്നും എന്തൊക്കെ ആശയഭിന്നതയുടെ പേരിലാണെങ്കിലും പരസ്പരം രക്തം ചിന്തുന്നതും അഭിമാനം വ്രണപ്പെടുത്തുന്നതും വലിയ തെറ്റാണെന്നും വ്യക്തമാക്കാനാണ്‌. അതൊരു പോസ്റ്റർ ആക്കിയൊന്നും ഇറക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു എന്നത് ന്യായമാണ്. 



പാപങ്ങളിൽ കുഫ്രിനോടടുത്ത്‌ നിൽക്കുന്ന ബിദ്‌അത്തിന്റെ വിശ്വാസക്കാർക്ക്‌ പോലും മുസ്ലിമെന്ന നിലക്കാ മഹത്വമുണ്ടെങ്കിൽ പിന്നെ മുസ്ലിം എന്നതിൽ പിഴവില്ലാത്ത, ഋജുവായ സരണിയിൽ ഒരേ വിശ്വാസത്തിലായി അണിനിരന്ന സുന്നികൾക്ക്‌ എത്ര മഹത്വമുണ്ടാകും എന്ന് ചിന്തിക്കാൻ ഇതുതന്നെ പോരേ?!. അതുകൊണ്ട്‌ ആ മഹത്വത്തെ മാനിച്ചെങ്കിലും മഹല്ലുകളിൽ തമ്മിൽ തല്ലാതെ ഒന്നിച്ച് പഴയകാലത്തെ പോലെ നീങ്ങണം എന്ന് പറഞ്ഞതാണ്‌ മഹാനർ ചെയ്ത തെറ്റ്‌!!.

ചിലർക്ക്‌ പ്രശ്നം ഇവിടെ മുഅ്മിൻ എന്നു പറഞ്ഞതിൽ വഹ്ഹാബി - മൗദൂദികൾ പെടുമോ എന്നുള്ളതാണ്‌. ബിദ്‌അത്തുകാർ കാഫിറാണെന്ന് പറയുവാൻ മൗലാന തയ്യാറല്ല. കാരണം അവിടുന്ന് മുൻ കഴിഞ്ഞ ഇമാമുകളുടെ പൊതുധാര വിട്ട്‌ സഞ്ചരിക്കാൻ തയ്യാറല്ല. ബിദ്‌അത്തിന്റെ പാർട്ടികൾ കാഫിറാണെന്ന് വിശ്വാസമുള്ള ഇമാമീങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവർക്ക് പിന്നെ ഇതൊന്നും ബാധകമല്ല. അതാണ് ഇവരുടെ ന്യായമെങ്കിൽ അത് വ്യക്തമാക്കിയാൽ മതിയാകും.

ബാഹ്യത്തിൽ കലിമത്തു ശഹാദയിലും രിസാലത്തിലും അടിയുറച്ച്‌ വിശ്വസിക്കുകയും അറിയാതിരിക്കൽ അസംഭവ്യമെന്ന നിലക്ക്‌ ഏവർക്കും വ്യക്തമായറിയുന്ന ശറഇന്റെ നിയമങ്ങളെ വ്യക്തമായി നിഷേധിക്കുകയും ചെയ്യാത്ത കാലത്തോളം അവരും വിശ്വാസികൾ എന്ന പൊതുഗണത്തിൽ തന്നെ എണ്ണപ്പെടാൻ അർഹരാണ്‌. അവരുടെ വിശ്വാസത്തിൽ പിഴവുകളുണ്ടെങ്കിലും കലിമത്തുശഹാദയിലുള്ള വിശ്വാസത്തോടെയാണു മരണപ്പെട്ടതെങ്കിൽ അല്ലാഹു പൊറുത്തു കൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവനുദ്ദേശിക്കുന്ന അത്രയും കാലം ശിക്ഷക്കർഹരാവുകയും പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക്‌ കടക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നതിൽ അഹ്ലുസ്സുന്നക്ക്‌ അശേഷം സംശയമില്ല. ഈമാനിനും കുഫ്രിനുമിടയിലൊരു നില മുഅ്തസിലത്തിന്റെ വിശ്വാസമാണ്‌. ഏതിൽ പെടും നിങ്ങളെന്ന് സ്വയം തീരുമാനിക്കുക.

ഖവാരിജത്തും, ശീഅത്തും ഖദ്‌രിയ്യത്തും മുഅ്തസിലത്തും ജബ്‌രിയ്യത്തും മുജസ്സിമത്തും മുശബ്ബിഹത്തും ജുഹമിയ്യയും പോലുള്ള ഒട്ടനവധി സംഘങ്ങളിൽ നിന്നും ചിലത്‌ ചിലത്‌ തോണ്ടിക്കൊണ്ട്‌ വന്ന് ഫിത്ന ഉണ്ടാക്കുന്ന ചെറുകൂട്ടം മാത്രമാണ്‌ ഇന്നത്തെ വഹ്ഹാബി മൗദൂദികളൊക്കെ. ഇവരുടെയൊക്കെ വാദങ്ങൾ പഠിച്ചാൽ മൂക്കത്ത്‌ വിരൽ വെച്ച്‌ 'ഈ വഹ്ഹാബികളൊക്കെ എന്ത്‌' എന്ന് ചോദിച്ചു പോകും. എന്നിട്ടും അവരെയാരെയും കാഫിറെന്ന് വിളിക്കാനോ ഇസ്ലാമിൽ നിന്നും പുറത്തു പോയെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കാനോ ഇമാമീങ്ങൾ തയ്യാറായില്ല.

ബിദ്‌അത്തു പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ പൊതുരീതിയാണ് തങ്ങളല്ലാത്തവരുടെ മേൽ ശിർക്കും കുഫ്‌റുമാരോപിക്കൽ. പക്ഷേ, സ്വഹാബത്തിൽ കുഫ്രാരോപിച്ച വിഭാഗത്തെ പോലും ബിദ്‌അത്തുകാരിൽ എണ്ണാനേ സ്വഹാബികൾ തയ്യാറായുള്ളൂ. സ്വഹാബത്തിന്റെ രക്തം ഹലാലാക്കിയ, ഖുർആൻ കണ്ട്‌ പിഴച്ച, ഇന്നത്തെ വഹ്ഹാബികളുടെ മൂത്താപ്പമാരായ ഖവാരിജുകളുമായി നഹ്‌റവാനിൽ വെച്ച്‌ യുദ്ധം നടക്കുകയും അവരിൽ നിന്നും ഒട്ടനവധി പേരെ വധിക്കുകയും ചെയ്ത സംഭവം നബിതങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിന്റെ പുലർച്ചയായിരുന്നു.

യുദ്ധശേഷം ഖലീഫ അലി(റ)വിനോട്‌ 'അവർ മുശ്‌രിക്കുകളായിരുന്നോ?' എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ 'അവർ ശിർക്കിൽ നിന്നും ഓടുകയായിരുന്നു' എന്നും 'മുനാഫിഖുകളായിരുന്നോ?' എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ 'മുനാഫിഖുകൾ കുറച്ചു മാത്രമേ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കുമായിരുന്നുള്ളൂ, ഇവരങ്ങനെയല്ലല്ലോ' എന്നും മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നെ 'ആരാണവർ?' എന്ന ചോദ്യത്തിന്‌ 'നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളാണവർ, നമുക്കെതിരെ, നമ്മുടെ ഇമാമത്തിനെതിരെ അതിക്രമം കാണിച്ചതിനാലാണവരോട്‌ നാം യുദ്ധം ചെയ്തത്‌' എന്നായിരുന്നു അവിടുത്തെ മറുപടി. (ഉദ്ധരണം: അഹ്ലുസ്സുന്ന - മൗലാനാ നജീബ്‌ ഉസ്താദ്‌: അൽ ബിദായത്തു വന്നിഹായ, താരീഖുൽ ഉമമി വൽ മുലൂക്ക്‌). ഇത്ര കടുത്ത ബിദ്‌അത്തുകാരെയും മില്ലത്തിൽ നിന്നും പുറത്തു ചാടിക്കാതെ ഇസ്ലാമിലാക്കി തന്നെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതായിരുന്നു അവരുടെ രീതി.

ബിദ്‌അത്തുകാരെ വിമർശ്ശിക്കുന്നതും എതിർക്കുന്നതും വെറുതെ എതിർക്കാൻ വേണ്ടിയല്ല എന്ന് ആവേശക്കമ്മിറ്റിക്കാർ മനസ്സിലാക്കണം. അവരെ ബഹിഷ്കരിക്കുന്നതും സലാം ചൊല്ലാതിരിക്കലും ദൂരത്താക്കുന്നതുമെല്ലാം അവർ നന്നായിക്കാണാനുള്ള ശിക്ഷണ നടപടി എന്ന നിലക്കാണ്‌ അല്ലാതെ അവരെ കയ്യൊഴിച്ചു പിഴച്ചു മരിക്കാൻ വിടുന്നതല്ല. എല്ലാവരും നന്നായി സുന്നിയായി വരണമെന്ന നല്ല ചിന്തയാണിതിന്റെയൊക്കെ അടിസ്ഥാനം. മക്കൾ മോശമായാൽ അവരെ നന്നാക്കാൻ പലവിധത്തിലുള്ള ശിക്ഷണനടപടികൾ രക്ഷിതാക്കൾ ചെയ്യുന്നത്‌ അവരോട്‌ ദേഷ്യമുള്ളത്‌ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച്‌ അവർ നന്നായിക്കാണാനാണ്‌.

ബിദ്‌അത്തിന്റെ ഗൗരവമുണർത്താൻ വേണ്ടി ഇമാമീങ്ങൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകളൊക്കെ സജ്‌'റിന്റെ അർത്ഥത്തിലാണെടുക്കേണ്ടത്‌. അല്ലാതെ "ബിദ്‌അത്തുകാർ നടക്കുന്ന വഴിയിൽ നടക്കുക പോലും ചെയ്യരുത്‌" എന്ന് പറഞ്ഞ ഇമാമിനെ ഉദ്ധരിച്ച്‌ സുന്നികളൊക്കെ പറന്നുപോകണം, "ബിദ്അത്തുകാരുടെ മുഖത്തു നോക്കരുത്" എന്ന് പറഞ്ഞത് വെച്ച് കണ്ണുകെട്ടി നടക്കണം എന്നൊന്നും പറയാൻ നിൽക്കരുത്‌. അതൊക്കെ അതിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കിത്തരാൻ പറഞ്ഞതാണ്. മജൂസികളോട് തിരുനബി ഉപമിച്ച കൂട്ടത്തെ പോലും നമ്മുടെ ഇമാമീങ്ങൾ ബിദ്അത്തുകാർ എന്നേ എണ്ണിയുള്ളൂ - അത് ഗൗരവം വ്യക്തമാക്കാൻ പറഞ്ഞതാണെന്ന ന്യായം വെച്ച്.

അവർ നമ്മളെ കാഫിറാക്കുന്നു എങ്കിൽ അവരിലേക്ക്‌ തന്നെ ആ കുഫ്രാരോപണം മടങ്ങുമെന്നല്ലാതെ കുറുക്കൻ ഓരിയിട്ടത്‌ കൊണ്ട്‌ നിലാവെളിച്ചം മങ്ങുകയില്ല. സ്വഹാബത്തിന്റെ മേൽ രിദ്ദത്താരോപിച്ചവരെ പോലും അവർ തിരിച്ച്‌ കുഫ്രാരോപിക്കാൻ നിന്നിട്ടില്ല, പിന്നെ നമുക്കെന്താണു പ്രശ്നം?.നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവർ ബിദ്‌അത്തുകാരായ മുസ്ലിംകളാണ്‌. കുഫ്രിൽ നിന്നും രക്ഷയുള്ള മുസ്ലിമിന്‌ എന്തൊക്കെ മഹത്വമുണ്ടോ അതൊക്കെ ഇസ്ലാമിക മില്ലത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗങ്ങൾക്കുമുണ്ട്‌. അത്‌ ഉപകരിക്കണമെങ്കിൽ മരിക്കുന്ന സമയത്ത്‌ ആ ഈമാൻ നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കണം. ബിദ്‌അത്തിന്റെ വിശ്വാസം കൊണ്ട്‌ മരണസമയത്ത്‌ ഈമാൻ ഊരിപ്പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്ന് ഇമാമീങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌.

അതവരെ ഉണർത്തുന്നത്‌ അവരോടുള്ള അനുകമ്പയും അവരും സത്യമാർഗ്ഗത്തിലേക്ക്‌ വരണം എന്ന നല്ലമനസ്സ്‌ കൊണ്ടുമാണ്‌. ബാഹ്യം മാത്രമാണ്‌ നമുക്കാധാരം, ഉള്ളറിയുന്നവൻ അല്ലാഹു മാത്രമാണ്‌. അവർ ലാ ഇലാഹ ഇല്ലല്ലാഹ്‌ മൊഴിഞ്ഞവരാണെങ്കിൽ അവരുടെ ഉള്ള്‌ കീറി പരിശോധിച്ച്‌ വിധി പറയാൻ നമുക്ക്‌ ബാധ്യതയോ അർഹതയോ ഇല്ല. അതൊക്കെ അല്ലാഹുവിന്റെ കോടതിയിൽ വ്യക്തമായിക്കോളും.

ബിദ്‌അത്തിനെ ഖണ്ഡിക്കുന്നത്‌ അവരെ കൂടുതൽ ബിദ്‌അത്തിലേക്ക്‌ നയിക്കാൻ കാരണമാകുന്നത്‌ സൂക്ഷിക്കണം. അടച്ചാക്ഷേപിക്കൽ കൊണ്ടും ബന്ധം വിഛേദിക്കൽ കൊണ്ടുമൊക്കെ ആളെ നന്നാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്ന കാലമാണോ ഇന്നെന്ന് അനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട്‌ ആലോചിച്ചു നോക്കണം. നല്ലനിലക്ക്‌ പറഞ്ഞുകൊടുത്താൽ സ്വീകരിക്കാനുള്ള മനസ്സുള്ളവരെ പോലും ആക്ഷേപിച്ച്‌ ആട്ടിയയക്കരുത്‌. മാന്യമായും പരിഹസിക്കാതെയും വിഷയങ്ങൾ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത്‌ കൊണ്ട്‌ തന്നെയാണ്‌ മൗലാന പറയുന്നത്‌ കേൾക്കാനും അതുവഴി പലർക്കും മാനസാന്തരം വരാനും വഴിയൊരുങ്ങുന്നത്‌ എന്നത്‌ മറക്കരുത്‌..


🏴ابو زاهد🏳

Thursday, January 12, 2017

കോണിയും പെട്ടിയും സ്വർഗ്ഗപ്രവേശനവും

സ്വർഗ്ഗപ്രവേശനത്തിന്‌ കോണിയും പെട്ടിയുമൊക്കെ പറ്റുന്നത്‌ തന്നെയാണ്‌, കോണിയിലൂടെ കയറുന്ന കാലുകളും പെട്ടിയിൽ കാശിടുന്ന കൈകളുമല്ല അതിന്റെ പുറകിൽ ഉടയവനും പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും മാത്രമറിയുന്ന മനസ്സാണ്‌ അതിനർഹമാക്കുന്നത്‌ എന്നു മാത്രം. ഇഷ്ടപ്പെട്ട പെണ്ണിനെ കെട്ടാനുദ്ദേശിച്ചു പോയവർക്ക്‌ ഹിജ്രയുടെ പ്രതിഫലത്തിനു പകരം ദുനിയാവിലെ പെണ്ണിനെ മാത്രം കിട്ടുമെന്ന് നബിതങ്ങൾ(സ്വ) പറഞ്ഞത്‌ കൃത്യമായ അടയാളമാണ്‌. ഹിജ്രക്കാരിൽ എല്ലാവരും പെണ്ണിനെയോ ദുനിയാവിനെയോ ആശിച്ചു പോയവരല്ല, മറിച്ച്‌ ഉള്ള ദുനിയാവും കൂടെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞ്‌ പോയവരാണ്‌. ചെയ്ത പണി ഒരുപോലെയെന്ന് തോന്നുമെങ്കിലും എല്ലാ കർമ്മങ്ങളുടെയും ഉള്ളിലൊരു ജീവനുള്ള ആത്മാവുണ്ടല്ലോ. ആ ആത്മാവാണ്‌ സ്വർഗ്ഗലബ്ധിക്കാ കർമ്മം ഉപകരിക്കുമോയെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത്‌.




കോണിയിൽ കയറിയവരിൽ ദുനിയാവ്‌ ലക്ഷ്യമുള്ളവരുണ്ടാകും, അവരത്‌ നേടും - നേടാതിരിക്കും. എങ്കിലും സ്വർഗ്ഗം മോഹിച്ച്‌, കൂട്ടത്തിലെ ദുനിയാവ്‌ ലക്ഷ്യമാക്കിയ കോണിക്കാർക്ക്‌ വഴങ്ങാതെ തന്നെ കോണിയിൽ പിടിയുറപ്പിച്ചവർക്കാ കോണി തീർച്ചയായും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള ചവിട്ടുപടിയാക്കാൻ കഴിയും (കേവലം കോണി മാത്രമല്ല മറ്റു പല ഉപകരണങ്ങളുമീ മേഖലയിൽ ഉപകരിക്കും).

നബിതങ്ങൾ(സ്വ) പറഞ്ഞു:

احب الناس الى الله انفعهم للناس واحب الاعمال الى الله سرور تدخله على مسلم او تكشف عنه كربة..

"ജനങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അല്ലാഹുവിന്‌ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടവർ അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലായി ജനങ്ങൾക്ക്‌ ഉപകാരത്തിനെത്തുന്നവരാണ്‌. കർമ്മങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിൽ അല്ലാവിന്‌ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്‌ മുസ്ലിമായ മനുഷ്യനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന കർമ്മങ്ങളോ അല്ലെങ്കിൽ മുസ്ലിം സഹോദരന്റെ പ്രയാസം ദൂരീകരിക്കുന്നതോ ആണ്‌...".


അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന, മുസ്ലിമീങ്ങൾക്ക്‌ വേണ്ടി ഓടിനടക്കുന്ന ഒട്ടനവധി നിഷ്ക്കളങ്കരായ പ്രവർത്തകർ കോണിയെ കാണുന്നത്‌ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള ഏണിയായിട്ടാണ്‌, നിയ്യത്ത്‌ ശുദ്ധമാണെങ്കിൽ അതവർക്ക്‌ ലഭിക്കാതെ പോകില്ല (അല്ലാഹു തുണക്കട്ടെ).


പെട്ടിയിൽ കാശിടുന്നവരിലും കാശിടാൻ പറയുന്നവരിലും ദുനിയാവ്‌ ലക്ഷ്യമുള്ളവരുണ്ടാകാം, അവർക്കത്‌ കിട്ടും - കിട്ടാതിരിക്കും. എങ്കിലും സ്വർഗ്ഗം മോഹിച്ച്‌ പെട്ടിയിലിടുന്നവരും ഇടാൻ പറയുന്നവരും സ്വർഗ്ഗവഴിയിലേക്കുള്ള സൂക്ഷിപ്പു സ്വത്തായി പെട്ടിയിലെ നിക്ഷേപങ്ങൾ എത്തിക്കാതിരിക്കില്ല എന്നത്‌ സംശയ സാധ്യത പോലുമില്ലാത്ത വസ്തുതയാണ്‌. (കേവലം പെട്ടി മാത്രമല്ല മറ്റു പലതും ഇതിൽ പെടും).


ആഖിറം മോഹിച്ചു പെട്ടിയിലിടുന്നവർക്ക്‌ അപകടങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും തടയപ്പെടുമെന്ന തിരുനബി(സ്വ) പറഞ്ഞതിലെ ബലാഉകളും മുസ്വീബത്തുകളും ഇരുലോകത്തെയും പെടുമെന്നതിൽ സംശയമില്ല - അതുവഴി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ള പെട്ടിയായി അത്‌ മാറുകയും ചെയ്യും.




ആയിഷ ബീവിയുടെ കയ്യിൽ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരേ ഒരു മുന്തിരി അവിടുന്ന് ദാനം കൊടുത്തു. അത്‌ കണ്ട ആരോ ഇത്രയും ചെറിയൊരു മുന്തിരി കൊണ്ട്‌ അവർക്കെന്ത്‌ ഉപകാരത്തിനെത്തുമെന്ന രീതിയിൽ അത്ഭുതത്തോടെ നിന്നത്‌ കണ്ട മഹതി പറഞ്ഞത്‌ അത്‌ കിട്ടിയവർക്കുണ്ടാകുന്ന ഉപകാരത്തെ കുറിച്ചായിരുന്നില്ല.

أتعجب ! كم ترى في هذه الحبة من مثقال ذرة

"നിങ്ങൾ അത്ഭുതപ്പെടുന്നോ?!
ആ ഒരൊറ്റ മുന്തിരിയിൽ എത്ര എത്ര അണുമണിത്തൂക്കമുള്ള കണങ്ങൾ ഉണ്ടാകും?!" മഹതി അല്ലാഹുവിന്റെ വാഗ്ദാനം ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയാണ്‌.


فمن يعمل مثقال ذرة خيرا يره

ആരെങ്കിലും അണുമണിത്തൂക്കത്തിനു നന്മ ചെയ്താൽ അതിന്റെ പ്രതിഫലം അവനു ലഭിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും(ആശയം - ഖുർആൻ).

അതുകൊണ്ട്‌ ആരും ഒരുതരം ഖൈറായ കർമ്മങ്ങളെയും വിലകുറച്ചു കാണാൻ ശ്രമിക്കരുത്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ(സ്വ) പഠിപ്പിച്ചത്‌ ഇങ്ങനെയാണ്‌.

لا تحقرن من المعروف شيئا

"നന്മയായ കർമ്മങ്ങളിൽ ഒന്നിനെയും വിലകുറച്ചു കാണരുത്‌" എന്ന്.

അത്തരം എല്ലാ സൽക്കർമ്മങ്ങളിലും മുസ്ലിമീങ്ങൾ പരസ്പരം ഖാലിസ്വായ നിയ്യത്തോടെ മൽസരിക്കുന്നത്‌ നല്ലതാണ്‌. അവരുടെ നിയ്യത്ത്‌ അല്ലാഹുവിങ്കലാണ്‌ വെളിപ്പെടുക. ചെയ്യുന്ന പ്രവർത്തിയിൽ ബാഹ്യമായി ശറഇനു വിരുദ്ധമായി ഒന്നും കാണുന്നില്ലെങ്കിൽ അവരുടെ പ്രവർത്തികളെ അല്ലാഹുവിലേക്ക്‌ വിടുക, അവൻ പ്രവർത്തിച്ചവരുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്‌ നീതിമാത്രം നടപ്പിലാക്കുന്ന ദിവസം വരാനുണ്ടല്ലോ.


ഇമാം ഗസ്സാലി തങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തിൽ ഒട്ടനവധി കിതാബുകൾ എഴുതിയ ഒരു മഹാനെ പറ്റി സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്‌. അദ്ദേഹം വഫാത്തായ ശേഷം വേണ്ടപ്പെട്ട ആരോ സ്വപ്നം കണ്ടു. 'നിങ്ങളെ അല്ലാഹു എന്ത്‌ ചെയ്തു?' എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞ മറുപടി ഹൃദയത്തിൽ തൊടേണ്ടതാണ്‌.


"എന്റെ കിതാബെഴുത്തും നിസ്കാരവും നോമ്പുമൊന്നുമല്ല എനിക്ക്‌ രക്ഷയായത്‌. ഒരിക്കൽ ഞാൻ പേനയിൽ മഷി മുക്കി ഗ്രന്ഥരചന നടത്തുമ്പോൾ ഒരു ഈച്ച വന്ന് പേനത്തുമ്പിൽ ഇരുന്ന് അതിലെ മഷി കൊണ്ട്‌ ദാഹം മാറ്റാൻ തുടങ്ങി. ഞാനതിനെ ആട്ടിയോടിക്കാതെ അതതിന്റെ ദാഹം മാറിയപ്പോൾ പറന്നുപോയി. ആ ഈച്ചയുടെ ദാഹം മാറ്റിയ നന്മ അല്ലാഹു എനിക്ക്‌ എഴുതിവെക്കുകയും അതുകാരണം എനിക്കവൻ പൊറുക്കുകയും ചെയ്തു!!!"


താൻ പോലും ചിന്തിക്കാത്ത, ഒരീച്ചയുടെ ദാഹം മാറ്റിയെന്നത്‌ സൽക്കർമ്മമായി രേഖപ്പെടുത്തി അതുവഴി അല്ലാഹു ഒരാളെ രക്ഷപ്പെടുത്തി എങ്കിൽ ഏതൊരു കർമ്മം കൊണ്ടാണ്‌ അവനിൽ നിന്നുള്ള റഹ്മത്തും മഗ്ഫിറത്തും നമുക്ക്‌ ലഭിക്കുന്നതെന്നറിയില്ലല്ലോ.

അബ്ദുല്ലാഹ് ഇബ്നു മുബാറക്ക്(റ) തങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ ഏതൊരു കർമ്മത്തിലും നമുക്ക് ഒരു മാർഗ്ഗദർശിയാകാൻ മാത്രം വിലപ്പെട്ടതാണ്.

رب عمل صغير تعظمه النية ورب عمل كبير تصغره النية

"എത്ര എത്ര ചെറിയ കർമ്മങ്ങളെയാണ് നിയ്യത്ത് മഹത്വമേറിയതാക്കുന്നത്. എത്ര എത്ര വലിയ വലിയ കർമ്മങ്ങളെയാണ് നിയ്യത്ത് ചെറുതാക്കുന്നത്".
കോണിക്കാർ കോണിയിലൂടെ സ്വർഗ്ഗം കിട്ടുമെന്നുണർത്തുന്നതിൽ അസാംഗത്യമില്ല - സ്വർഗ്ഗ ലബ്ധിക്കുതകുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങൾ മാത്രമാണ്‌ കോണിക്ക്‌ കീഴിൽ ഞങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് പ്രവർത്തകർക്ക്‌ ഓർമ്മിക്കാനൊരു വഴിയാകുമെങ്കിൽ എത്രയും നല്ലത്‌ തന്നെ. പെട്ടിക്ക്‌ പുറത്ത്‌ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക്‌ എന്നെഴുതുന്നത്‌ കാരക്കയുടെ ചീന്ത്‌ കൊണ്ടെങ്കിലും സ്വർഗ്ഗത്തെ തേടിപ്പിടിക്കണമെന്ന ഓർമ്മ കുഞ്ഞുമക്കളിൽ വളർത്താൻ നല്ലതാണ്‌.


സൽക്കർമ്മങ്ങളെ സംഘടന തിരിച്ച്‌ വിമർശ്ശിക്കാൻ നിൽക്കുന്നത്‌ ഗുരുതരമായ തിന്മയാണ്‌. നന്മയെ കൽപ്പിക്കുന്നവരും തിന്മയെ വിരോധിക്കുന്നവരും എന്നാണ്‌ നമ്മുടെ ഗുണമായി അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്‌. അതിനു പകരം തിന്മയെ പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കുകയും നന്മയെ എതിർക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരായി നാം മാറിയാൽ നാശം വളരെയടുത്താണെന്ന് ഓർക്കാതിരിക്കരുത്‌.💛


🤗ابو زاهد🤗

ആറു വെള്ളി - അറുനൂറു സ്വർണ്ണം..!!!


വിശപ്പ് കൊണ്ട് ഫാത്വിമ ബീവി(റ) യുടെ കുടുംബം ഒരിക്കൽ പൊറുതി മുട്ടി. ഒന്നും കഴിക്കാനില്ല. വിശന്നു പൊരിഞ്ഞു കുഞ്ഞുങ്ങൾ കരയുന്നത് കണ്ടിട്ട് മഹതിക്ക് കരൾ പൊട്ടി. ഒരു പുത്തൻ തുണിയുണ്ട് കിട്ടിയത്. അത് വിൽക്കാമെന്നു അവർ ആലോചിച്ചു. അങ്ങനെ വസ്ത്രം എടുത്ത് അലി(റ) ക്ക് കൊടുത്തു.

"ഇത് കൊണ്ട് പോയി വിറ്റ്‌ നമ്മുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് തിന്നാൻ വല്ലതും കൊണ്ട് വരൂ".

6 വെള്ളി നാണയമാണ് വിറ്റു കിട്ടിയത്. അതുമായി അലി (റ) തങ്ങൾ ഭക്ഷണം വാങ്ങാൻ പോകുന്ന വഴിക്ക് ഒരു പാവപ്പെട്ട സഹോദരൻ ചോദിച്ചു:

"അലീ, താങ്കളുടെ കയ്യിൽ വല്ലതുമുണ്ടോ? വീട്ടിൽ മുഴുക്കെ പട്ടിണി ആണ്. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് സഹിക്കാനാകാതെ ഇറങ്ങിയതാണ് ഞാൻ."

"എന്റെ കയ്യിൽ 6 വെള്ളിക്കാശുണ്ട്.

"സന്തോഷമായി - അത് എനിക്ക് തരൂ.അല്ലാഹു താങ്കളെ സഹായിക്കും."




ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ ആയില്ല. അയാൾ അതും വാങ്ങി പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സന്തോഷത്തോടെ നടന്നു പോകുന്നത് അലി (റ) നോക്കി നിന്നു. വിഷണ്ണനായി തിരിച്ചു നടക്കുകയാണ് അലി (റ).വഴിയിൽ എതിര് ദിശയിൽ നിന്നും ഒരാൾ കയ്യിൽ ഒരു ഒട്ടകത്തിന്റെ കടിഞ്ഞാണും പിടിച്ചു കൊണ്ട് വരുന്നു.

'മുന്തിയ ജനുസ്സാണോ ഒട്ടകം - എന്ത് ചന്തം ' എന്ന് മഹാനർ ചിന്തിച്ചു.

വന്നയാൾ പരിചിത ഭാവത്തിൽ അലി (റ) വിനോട് പറഞ്ഞു: 'അബുൽ ഹസൻ - താങ്കൾ ഈ ഒട്ടകത്തിനെ വാങ്ങുമോ?'

''എന്റെ കയ്യിൽ പണമില്ല"

"അത് സാരമില്ല. പിന്നീട് തന്നാൽ മതി."

"ശരി - എന്താണ് വില?"

"100 ദിർഹം - അതിലും അപ്പുറം വിലയുണ്ട് ഇതിനു."

"ആകട്ടെ - ഞാൻ വാങ്ങാം." അങ്ങനെ ഇടപാട് നടന്നു.

ഒട്ടകവുമായി അലി (റ) നടക്കുകയാണ്. വേറെ ഒരു ഗ്രാമീണനായ മനുഷ്യനെ വഴിയിൽ കണ്ടു. അയാൾ പറഞ്ഞു:"എന്തൊരു ചന്തമുള്ള ഒട്ടകം..! എന്താണ് ഇതിനു വില?"

"ഞാൻ 100 ദിർഹമിനു മേടിച്ചതാ''

"160 ഞാൻ തരാം. എനിക്ക് തരുമോ?"

"സമ്മതിച്ചു" . 60 ദിർഹം ഒറ്റയടിക്ക് ലാഭം.! അലി (റ) പണം വാങ്ങി വേഗം തനിക്ക് വിറ്റയാളെ കണ്ടു പിടിച്ച് കടം വീട്ടി. ലാഭമായി കിട്ടിയ 60 ദിർഹവുമായി വീട്ടിൽ ചെന്നു. പുഞ്ചിരിയോടെ ഫാത്തിമ ബീവി (റ) യുടെ തിരു കരങ്ങളിലേക്ക് ആ നാണയങ്ങൾ ചൊരിഞ്ഞു. " ഇത്രയും എവിടുന്ന് കിട്ടി?". പേടിയും വിസ്മയവും ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

"ഞാൻ ആ വസ്ത്രം 6 ദിർഹമിനാണ് വിറ്റത്. ആ പണം ഒരു പാവത്തിന് അപ്പോൾ തന്നെ സ്വദഖ ചെയ്തു. ".

"എന്നിട്ട് എനിക്ക് 6 നു പകരം 60 ദിർഹമാണ് കിട്ടിയത്. എത്രയോ ഇരട്ടി.! എല്ലാം അല്ലാഹുവിന്റെ ഔദാര്യം."അലി (റ) കഥ വിശദമായി വിവരിച്ചു.!!!

പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത് - ഒട്ടകവുമായി വന്നയാൾ ജിബ്രീൽ ആയിരുന്നു എന്നും അതൊരു സ്വർഗീയ മൃഗമായിരുന്നു എന്നും 160 നു ഒട്ടകം വാങ്ങിയ ആൾ മീക്കാഈൽ ആയിരുന്നു എന്നും..!

ഞാൻ ചെയ്ത ദാനത്തിന്റെ പ്രതിഫലം ഉടൻ തന്നെ അല്ലാഹു തനിക്ക് ഇരട്ടി ഇരട്ടിയായി നൽകുകയായിരുന്നു.

(നവാദിറുൽ ഖൽയൂബി 134)

നുസ്രത്തുൽ അനാം - പു: 45 ല: 11

Sunday, January 08, 2017

ബുഹ്‌ലൂലിന്റെ വടിയും ഭൂമിയിലെ ജീവിതവും.

ഹാറൂൺ റഷീദ് യാത്രക്കിറങ്ങിയതായിരുന്നു. ഒരു ഖബർസ്ഥാനിന്റെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവിടെ ആളുകൾ ഭ്രാന്തൻ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന, യഥാർത്ഥത്തിൽ ബുദ്ധിമാനായ ബുഹ്‌ലൂൽ ഒരു വടിയും കയ്യിൽ പിടിച്ച് എന്തോ ചെയ്യുന്നത് ഖലീഫ കണ്ടു. ഖബറിടങ്ങളിൽ വന്നിരിക്കുന്നത് ബുഹ്‌ലൂലിന്റെ പതിവായിരുന്നു. "അവിടെയുള്ളവർ നല്ല സുഹൃത്തുക്കളാണ്, അവർ ആരുടേയും ഗീബത്ത് പറയുകയില്ല" എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിൻറെ ന്യായം.

ബുഹ്‌ലൂലിനെ നന്നായി അറിയുന്ന ഖലീഫ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു: "നിങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് ബുഹ്‌ലൂൽ?"

"കാര്യമായി ഒന്നുമില്ല. ഇവിടെയുള്ള തലയോട്ടികളും എല്ലുകളും രാജാക്കന്മാരുടേതാണോ അതോ ആവപ്പെട്ടവരുടേതാണോ എന്ന് പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു.എല്ലാം ഒരുപോലെയുണ്ട്"

ഹാറൂൺ റഷീദ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: "കയ്യിലെന്തിനാണ് ഒരു വടി?"

"ഞാൻ മണ്ണ് അളക്കുകയായിരുന്നു ഓ ഖലീഫാ, എല്ലാവിധ സമ്പത്തും സൗകര്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്ന രാജാക്കന്മാർക്കും പാവങ്ങളിൽ പാവമായിരുന്നു മുഠാള ദരിദ്രനുമെല്ലാം ഒരേ പോലെയാണിവിടെ ലഭിക്കുന്നത്, ആറടി എനിക്കും ആറടി നിങ്ങൾക്കും" ബുഹ്‌ലൂൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.

ഒന്നോർത്തു നോക്കൂ, ദുനിയാവിൽ സമ്പത്തിന്റെയും ഭൗതികമായ ഐശ്വര്യങ്ങളുടെയും പരകോടിയിൽ ആസ്വദിച്ചു ആനന്ദിച്ചു ജീവിച്ചിരുന്ന എത്ര എത്ര പേരുടെ ചരിത്രങ്ങൾ നമുക്കറിയാം. നമുക്ക് ചുറ്റുമായി വാർത്തകളിലും വാമൊഴികളിലും വരമൊഴികളിലുമായി എത്രയെത്ര അധികാരികളും സമ്പന്നന്മാരും ആഢ്യന്മാരും കഴിഞ്ഞു പോയി. ഭൗതിക ജീവിതത്തിൽ അവരവരുടെ ജീവിതകാലത്ത് ലഭ്യമാകുന്ന എല്ലാത്തരം സൗകര്യങ്ങളും സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്നു, അതനുസരിച്ച് മതിമറന്നു ജീവിച്ചിരുന്നവരുടെയൊക്കെ മരണാനന്തര ജീവിതത്തിന്റെ അവസ്ഥയെന്താണ്?.

തലയിൽ സ്വർണ്ണക്കിരീടം വെച്ചവരുടെയും കീറിപ്പറിഞ്ഞ തുണിയിട്ടവരുടെയും തലയോട്ടികൾ തമ്മിൽ മണ്ണിൽ എന്ത് വ്യത്യാസമാണുള്ളത്? അനേകരാജ്യങ്ങൾ സ്വന്തം അധികാരത്തിലായി ജീവിച്ച ചക്രവർത്തിക്കും ഒരു ചാൺ ഭൂമി സ്വന്തമായില്ലാതെ പൊതുനിരത്തിൽ അന്തിയുറങ്ങിയ മനുഷ്യനും അവസാനം കിടക്കുന്നത് ആറേ ആറടി മണ്ണിലല്ലേ?.സമ്പത്തും അധികാരവും സൗകര്യവും നിറയെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ ഇവിടം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ എന്താണ് കൂടെ കൊണ്ട് പോയത്? പല സംസ്കാരക്കാരുടെയും രീതിപ്രകാരം സമ്പത്തിന്റെ ചില അംശങ്ങളൊക്കെ അടക്കം ചെയ്യുന്ന പെട്ടിക്കകത്ത് വെച്ചാൽ പോലും ആ കൊണ്ട് പോകുന്നത് കൊണ്ട് അവിടെ അവർക്കത് എന്തിനാണ് ഉപകരിക്കുക?

ഐഹിക ലോകത്ത് തന്റെ പിൻഗാമികൾക്കായി ബാക്കിവെച്ച് പോകുന്ന സമ്പത്ത് കൊണ്ടും അത്തരക്കാർക്ക് യാതൊന്നും ലഭിക്കാനില്ല. എല്ലാം കൂട്ടിവായിച്ചാൽ വിശന്നു വലഞ്ഞ തെരുവുപട്ടികൾ മാലിന്യ നിക്ഷേപങ്ങളിൽ കൊണ്ട് പോയി ഇട്ട ശവങ്ങൾ കടിച്ചു വലിക്കുന്നത് പോലെ ആർത്തി പൂണ്ട് ദുനിയാവിനെ വാരിപ്പുണർന്ന് അതിനു പിന്നാലെ ആശയോടെ ഓടിയോടിക്കിതച്ച് നേടിയതെല്ലാം അവന് ആയുസ്സിന്റെ അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കുമ്പോൾ ഒന്നിനുമല്ലാതെ, ഒരുപകാരവും എത്തിക്കാത്ത പാഴ് വസ്തുവായി മാറുന്നു.



ജീവിതം ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിലായാണ്‌ നമ്മൾ എല്ലാവരും ചിലവഴിക്കുന്നത്‌. ദുനിയാവിലെ സന്തോഷങ്ങളെ തേടുന്നവർ അതിനു വേണ്ടിയും ആഖിറത്തിനെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നവർ അതിന്‌ വേണ്ടിയും വിശ്രമമില്ലാതെ അധ്വാനിക്കുന്നു. എന്തിനൊക്കെ വേണ്ടി നാം ഓടി നടന്നുവോ അതൊന്നിനേയും എന്നെന്നും സംരക്ഷിക്കാനോ കൂടെ നിർത്താനോ നമുക്ക്‌ കഴിയില്ല.ആരോരും കൂട്ടിനില്ലാത്ത പുഴുക്കളുടെയും ഇഴ ജന്തുക്കളുടെയും വീടായ മണ്ണിനടിയിലെ ആറടിയിലേക്ക്‌ നാം മാറിക്കൊടുക്കണം.


ഇബ്‌റാഹീം ഇബ്നു അദ്ഹം(റ) അവിടുത്തെ രാജ്യവും സമ്പത്തുമെല്ലാം വിട്ടൊഴിഞ്ഞു തികഞ്ഞ പരിത്യാഗിയായി മാറാൻ കാരണമായ സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഇങ്ങനെയാണ്. ഒരിക്കൽ അവിടുത്തെ കൊട്ടാരത്തിൽ മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രവും ധരിച്ചൊരു വഴിപോക്കൻ പട്ടാളക്കാരെയൊക്കെ വെട്ടിച്ച് ചക്രവർത്തി ഇബ്‌റാഹീം തങ്ങളുടെ മുമ്പിലെത്തി. ചക്രവർത്തി അയാളോട് ചോദിച്ചു:


ച: "നിങ്ങൾക്കെന്ത് വേണം?"
വ: "ഞാൻ ഈ സത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നതേയുള്ളൂ"
ച: "ഇത് സത്രമല്ല - എന്റെ കൊട്ടാരമാണ്!, നിനക്ക് ഭ്രാന്താണ്" - ചക്രവർത്തി ദേഷ്യപ്പെട്ടു.
വ: "ഈ സ്ഥലം നിങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ആരുടെതായിരുന്നു?"
ച: "എന്റെ പിതാവിന്റേത്"
വ: "അതിന്റെയും മുമ്പ് ആരുടേതായിരുന്നു?"
ച: "എന്റെ പിതാമഹന്റെത്"
വ: "അതിന്റെയും മുമ്പ്?"
ച: "ഇന്ന ഇന്ന ആളുടെത്" .
വ: "അതിന്റെയും മുമ്പ്?"
ച: "അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവിന്റേത്".
വ: "ശരി - അവരൊക്കെ എവിടെ ഇപ്പോൾ?" അയാൾ തീക്ഷ്ണമായി ചോദിച്ചു.
ച: "അവരൊക്കെ ഇവിടെ നിന്നും പിരിഞ്ഞു പോയി - മരണപ്പെട്ടു".
വ: "പിന്നെ തീർച്ചയായും ഇതൊരു സത്രം തന്നെയല്ലേ, ഒരാൾ വരുന്നു, മറ്റൊരാൾ പിരിഞ്ഞു പോകുന്നു.."

ഇബ്‌റാഹീം ഇബ്നു അദ്ഹം(റ) തങ്ങൾക്ക് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഭൂമിലോകത്തെ ജീവിതം തികച്ചും നശ്വരമാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവ് മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നതോടെ പിന്നെ ഭൗതികമായ സുഖാഡംബരങ്ങളിൽ മനസ്സ് സന്തോഷിക്കുകയേയില്ല എന്നത് അവിടുത്തെ ചരിത്രം കൃത്യമായി പഠിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.

കാക്ക പാറി വന്നു,
പാറമേലിരുന്നു,
കാക്ക പാറിപ്പോയി,
പാറ ബാക്കിയായി.

കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷുടെ ഈ കുഞ്ഞു കവിതയിൽ പറയുന്നത് പോലെ പാറയാകുന്ന ഭൂമിക്ക് മുകളിൽ ചുരുങ്ങിയ സമയം ഇരുന്നു മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് പറന്നു പോകുന്ന കാക്കകളെ പോലെയാണ് നമ്മളും. യാത്രക്കിടയിൽ ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ തണൽ കിട്ടാൻ ഇരുന്ന് അൽപ്പ സമയത്തിനു ശേഷം എഴുന്നേറ്റ് യാത്ര തുടരേണ്ട ഏകാന്ത പഥികനാണ് മനുഷ്യൻ.

എത്രയെത്ര ആളുകളെ ഖബറിൽ വെച്ച്‌ നാം തിരിച്ച് പോന്നു. ഓരോ പ്രാവശ്യം പോയി വരുമ്പോഴും നമുക്ക്‌ കിടക്കാനുള്ള മണ്ണും നമ്മെ ശാന്തമായി വിളിക്കുന്നുണ്ടാകില്ലേ..ഹസ്രത്ത്‌ അലി (റ) ഒരു ഖബറിടത്തിന് സമീപമെത്തിയപ്പോൾ ഖബ്രിനു നേരേ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് വെക്കുക:

"അല്ലയോ ഖബ്രിലെ താമസക്കാരെ, അല്ലയോ ജീർണ്ണതയുടെ ലോകത്ത്‌ അധിവസിക്കുന്നവരേ, അല്ലയോ ഏകാന്തതയുടെ വീട്ടിലെ കുടിയിരിപ്പുകാരേ.. എന്താണ് നിങ്ങളുടെ വാർത്ത?. ഞങ്ങളിൽ നിന്നും നിങ്ങൾക്കുള്ള വാർത്ത എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ, നിങ്ങളുടെ സമ്പത്തുകൾ എല്ലാം വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്‌, നിങ്ങളുടെ മക്കൾ അനാഥരായി, നിങ്ങളുടെ ഭാര്യമാർ പുനർ വിവാഹിതരായി. ഇതാണ്‌ ഞങ്ങളിൽ നിന്നും നിങ്ങൾക്കുള്ള വിവരങ്ങൾ, എന്ത്‌ വിവരമാണ്‌ നിങ്ങൾക്ക്‌ നൽകാനുള്ളത്‌..?"

ശേഷം അലി (റ) തിരിഞ്ഞു നിന്ന് പറഞ്ഞു :

"അല്ലയോ കുമൈൽ, അവരെങ്ങാനും ഇതിന്‌ മറുപടി പറയാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, തഖ്‌വയാണ്‌ ഏറ്റവും നല്ല സമ്പാദ്യമെന്ന് അവർ നമ്മോട്‌ പറയുമായിരുന്നു."

ശേഷം മഹാൻ വാവിട്ട്‌ കരഞ്ഞ്‌ കൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു :

"ഓ കുമൈൽ, ഓരോരുത്തരും അവരുടെ പ്രവർത്തികളും മാത്രമുള്ള ഒരു പെട്ടിയാണ്‌ ഖബർ. മരണത്തിന്റെ സമയത്ത്‌ മാത്രമേ അവർ അതിനെ കണ്ടെത്തുകയുള്ളൂ..!"


ശേഷം ബാക്കിയാകുന്നത് നാമും നമുക്ക് കൂട്ടുകാരായുണ്ടാകാൻ വേണ്ടി നാം ചെയ്തു കൂട്ടിയ അഅ്മാലുകളും മാത്രമാണല്ലോ. നല്ല കൂട്ടുകാരെയാണ് നാം ഒരുക്കി വെച്ചതെങ്കിൽ പിന്നെയങ്ങോട്ട് സുഖങ്ങളുടെ ജീവിതമാണ്. നേടിയെടുത്ത കൂട്ട് നഷ്ടങ്ങളുടേതാണെങ്കിൽ പിന്നെ...

നാഥാ നീ കാക്കണേ...